การเจริญสติ กับโรค ทางอารมณ์

มีคำพูดนึง ที่ผมได้ยิน ได้ฟัง บ่อยๆ จากผู้ป่วย โรคทางอารมณ์ ว่า ( อย่ามาบอกว่า ให้เข้าวัด อย่ามาบอกว่าให้นั่ง สมาธิ )

แม้แต่ หมอ เองก็ยัง สนับสนุน คำพูด ที่ว่านี้ ว่า อย่าไปพูด กับ ผู้ป่วยโรคทางอารมณ์ ว่า ให้เค้า ไปเข้าวัด ให้ไป นั่งสมาธิ เพราะมันจะ เป็นการ ทับถมผู้ป่วย

ขออธิบาย ใน มุมต่างๆ เป็นดังนี้

1.ในมุม คนทั่วไป ที่ไม่ได้ป่วย และ ไม่ได้มีความรู้ เรื่อง โรคทางอารมณ์ จะมองว่า

ผู้ป่วยโรคทางอารมณ์ นั้นเป็นคน ที่ ฟุ้งซ่าน เพราะ จิตใจ หมกมุ่น ไม่มีสมาธิ เลยทำให้กลายเป็นคนเจ้าอารมณ์ เป็นคนที่ มีความสุข ได้ยาก

ก็เลยจะ แนะนำให้ ผู้ป่วย ไปนั่งสมาธิ เข้าวัด จะได้ดีขึ้น

2.ในมุม ของ ผู้ป่วย โรคทางอารมณ์ ก็จะมองว่า ตัวเองนั้น ไม่ได้เป็นอย่าง ที่คนทั่วไปคิด และ คนอื่น ไม่เข้าใจ

ถ้าคนอื่น มาพูดว่า ให้ผู้ป่วย โรคทางอารมณ์ ไปเข้า วัดทำบุญ ก็จะมีความรู้สึกว่า คนอื่น มองว่า ฉัน เป็นคน ไม่มีธรรมะ หรือไง หรือ มองว่า ฉันก็ทำอยู่แล้ว แต่มันไม่ได้ผล

3.ในมุม ของ นักกิจกรรมบำบัด ก็จะมองว่า การที่ ผู้ป่วย โรคทางอารมณ์ ไม่สามารถ นั่งสมาธิ เจริญ สติ ให้ได้ผลได้

เพราะ ผู้ป่วย โรคทางอารมณ์ นั้น มีประสาต สัมผัส ที่ ด้อยกว่าคนปกติ ไม่สามารถ จับการเคลื่อนไหว ของ ร่างกาย ได้เป็นปกติ

ทำให้เมื่อ นั่งสมาธิ กำหนดจิต ไปอยู่ กับการเคลื่อนไหว ก็จะ ไม่สามารถ ที่จะ เจริญสติ ได้เหมือนคนทั่วไป

4.ในมุม ของ จิตแพทย์ ก็จะคิดว่า การนั่งสมาธิ มันไม่ได้ช่วยจริงๆ เพราะมันทำให้ ผู้ป่วย รู้สึกว่า ตัวเอง กำลัง โดนสั่ง ให้ไปทำ ในสิ่งที่ เจ้าตัวเอง ก็ไม่ได้รู้สึกว่า ได้ผล

แต่ จิตแพทย์ ก็ จะ แนะนำ ให้ไปฝึก การผ่อนคลาย โดยการ ฝึกควบคุม ลมหายใจ แทน ที่จะไปบอกให้ ผู้ป่วย นั่ง สมาธิ

5.ในมุม ของ คนที่ฝึกปฏิบัติ ทางจิต ก็จะมองว่า การนั่งสมาธิ ของผู้ป่วยโรคทางอารมณ์ นั้น ไม่อาจจะ ทำได้

เนื่องจาก การนั่งสมาธิ แล้ว จิต ไปติดกับดัก ของ จิตใต้สำนึก เพราะ ไปมี ความอยากได้ อยาก หาย อยาก ไว้ก่อนแล้ว

นี้เป็น แนวคิด ในแต่ละด้าน ที่มีต่อ การนั่งสมาธิ การเจริญ สติ ที่มีต่อผู้ป่วย โรคทางอารมณ์

ซึ่งในบทต่อไป ผมจะ มาอธิบาย ในมุม ของผมเอง ว่า การนั่งสมาธิ เจริญสติ ไม่ได้ช่วย ผู้ป่วย จริงๆ หรือ ว่ามันเป็น มายาคติ กันแน่