หลายคน มองว่า การนั่งสมาธิ กำหนดจิต ไม่ได้ช่วยให้ อาการของโรค ทางอารมณ์ ดีขึ้น
ซึ่งคำตอบนี้ คือ ผิด
ที่หลายคน บอกว่า ไปนั่ง สมาธิ ก็ไม่หาย
ที่ไม่หาย เพราะ เราไป นั่งสมาธิ แล้วไป ติดกับดัก ของจิตใต้สำนึก
การนั่งสมาธิ การกำหนดจิต ฝึกเจริญสติ ล้วนได้ผล ในทางการบำบัด อาการโรคทางอารมณ์ ให้ดีขึ้น ทั้งสิ้น
ไม่อย่างนั้น การฝึก จิตบำบัด ทั่วโลก คงไม่นำแนวคิด ของพุทธ ไปใช้กันแน่
แต่ที่ ทำไม่ได้ผล เพราะ พอนั่ง สมาธิ แล้ว ไปอยู่ในความ สงบ กลับไปติดกับดัก ของความสงบ
พอเราไปติดกับดัก ของความสงบ ก็เลยกลายเป็นว่า แทนที่จะ รู้สึกถึง ความคิด ที่แท้จริง ของจิตใต้สำนึก
ก็กลายเป็น ไม่ได้อะไร กลายเป็น เสพติด ในสิ่งที่ ปฏิบัติ กลายเป็น แทนที่จะ ฝึกเพื่อ ดึงพื้นที่ความรู้สึก ตัว คืนมาจาก จิตใต้สำนึก ที่ถูกแย่งชิง ไป กลับกลายเป็น หลงกล ในการนั่งสมาธิ
การนั่ง สมาธิ ที่ได้ผล ก็คือ การนั่งดู จิต (จิตใต้สำนึก) ว่า มันคิดอะไร แต่พอดูแล้ว เห็นแล้ว ก็ให้ มอง มัน เป็น คนอื่น มันจะคิด จะเป็นอะไร ก็ช่างมัน ดูมันเฉยๆ ไม่ไปเป็น อารมณ์ เดียวกับมัน นั่งเช่นนี้ จึงจะ แยก เอาส่วนที่รู้สึกตัวกลับมาได้
ถ้าเรานั่ง สมาธิ เอาท่าสวย เอา ความสงบ ก็จะไม่ได้อะไร หรือ แม้แต่ ว่านั่งจน มองเห็น จิต (จิตใต้สำนึก) แล้ว แต่ กลับไปหลง ไปเป็นไปกับมัน เช่น พอนั่งไปแล้ว กลายเป็น สำคัญผิด ในตัวเอง ว่าดี ว่าเด่นกว่าผู้อื่น หรือ กลายเป็น ไปติด ในความสงบ ที่ จิตใต้สำนึก บอกกับเราว่า นั่งสมาธิ แล้ว สงบดี ก็ติด กับดัก ความสงบ ที่ จิตใต้สำนึก ส่งมา หลอกล่อ ให้เรา ยึดติด ความสงบ
กลายเป็นแทนที่ จะนั่งสมาธิ เพื่อ ลดความอยาก กลายเป็น เพิ่มความอยาก อยากให้หาย อยากให้นอนหลับ อยากให้สงบ ติดความอยาก สารพัด อย่าง แล้วจะ หลุดจาก กับดัก ของ (จิตใต้สำนึก) ได้อย่างไร
